تبلیغات
اکرام و احترام - آموزش احترام گذاشتن دانش آموزان به یک دیگر در محیط مدرسه

اکرام و احترام

گرامی ترین حَسَب، اخلاق نیکو است.» حسب انسان را اخلاق او تعیین می کند و گرامی ترین نژاد، نسب، حسب و هویت انسان «حسن خلق» اوست که همواره او را همراهی می کند.
آنچه می بایست در مدارس کشور ما صورت پذیرد ،ایجاد روحیه و فرهنگ تعامل پذیری با یکدیگر و تحمل افکار و اعتقادات دیگران است. در صورتی که دانش آموزان ،معلمین و حتی اولیاء بتوانند این فرهنگ را در دانش آموزان و در محیط آموزشی نهادینه سازند،در آینده افرادی انتقاد پذیر و با روحیه تعامل بیشتر و ارتجاع پذیر خواهیم داشت. در سال تحصیلی اخیر همانگونه که واقفیم رئیس جمهور محترم پرسش مهر را طوری عنوان کرد که به بررسی این موضوع پرداخته شود. با توجه به وضعیت دنیای کنونی در کشور ما می بایست دانش آموزانی تربیت شود که در دنیای آینده بتوانند ارتباط کامل و دقیقی با دنیای پیرامون برقرار سازند. چرا که آنان دولتمردان آینده کشور هستند و آینده کشور به دست آن هاست. در صورتی که بتوانند از روحیه تعامل و احترام به یکدیگر برخوردار شوند از آینده مطمئنی در کشور برخوردار خواهیم بود.

بایگانی

نویسندگان

پیوندها

انتظار فرج

آمار بازدید

  • بازدید کل:

  • بازدید امروز:

  • بازدید دیروز:

  • بازدید ماه قبل:

  • بازدید این ماه:

  • تعداد مطالب:1

  • نویسندگان:

آموزش احترام گذاشتن دانش آموزان به یک دیگر در محیط مدرسه

– احترام به معلم 

به کودکتان یاد بدهید که مدرسه و کلاس قوانینی دارد که باید رعایت شوند و از مهم‌ترین آن‌ها رعایت احترام و گوش‌دادن به حرف معلم است. به او یاد بدهید قبل‌از صحبت‌کردن برای اینکه در کلاس همهمه نشود، از معلم اجازه بگیرد و برای صدا‌زدن معلم «آقا» یا «خانم» را به نام فامیلی معلم اضافه کند. به او بگویید بزرگ شده و نباید مثل پیش‌دبستانی معلم را با اسم‌هایی مثل «مریم‌جون» و… صدا بزند. برای تقویت این حس خودتان هم معلم او را در خانه همین‌طور اسم ببرید تا این موضوع در ذهن فرزند‌تان نهادینه شود.

– احترام به معلم 

به کودکتان یاد بدهید که مدرسه و کلاس قوانینی دارد که باید رعایت شوند و از مهم‌ترین آن‌ها رعایت احترام و گوش‌دادن به حرف معلم است. به او یاد بدهید قبل‌از صحبت‌کردن برای اینکه در کلاس همهمه نشود، از معلم اجازه بگیرد و برای صدا‌زدن معلم «آقا» یا «خانم» را به نام فامیلی معلم اضافه کند. به او بگویید بزرگ شده و نباید مثل پیش‌دبستانی معلم را با اسم‌هایی مثل «مریم‌جون» و… صدا بزند. برای تقویت این حس خودتان هم معلم او را در خانه همین‌طور اسم ببرید تا این موضوع در ذهن فرزند‌تان نهادینه شود.

– احترام به هم‌کلاسی‌ها 

باید به بچه‌ها یاد بدهیم که برای پیدا‌کردن دوست و داشتن تجربۀ خوب در مدرسه، باید با بچه‌های دیگر مودبانه رفتار کنند و به آن‌ها احترام بگذارند. مثلا هم‌کلاسی‌شان را برای اشتباهی که داشته مسخره نکنند، به او فحش ندهند، رویش اسم نگذارند و اگر کسی چنین برخوردی با آن‌ها کرد، مقابله‌به‌مثل نکنند، درعوض اول از او فاصله بگیرند و اگر به کارش ادامه داد، موضوع را به معلم یا ناظم بگویند. به بچه‌هایتان یاد بدهید یک سلام‌کردن ساده در روز اول مدرسه می‌تواند بهترین شروع برای دوست‌شدن با بغل‌دستی و بچه‌های میزهای دیگر باشد.

– خوردن چاشت

بهتر است خرید چاشت برای روز اول مدرسه را به‌عهدۀ فرزند‌تان نگذارید و خودتان برایش چاشت سالم آماده کنید و به او بدهید؛ حتی اگر می‌خواهید کیک یا خوردنی مشابهی به او بدهید، خودتان از قبل برایش بخرید تا در روز اول مدرسه استرس خرید از بوفۀ مدرسه را نداشته باشد. به فرزندتان یاد بدهید که مودبانه است که غذایش را به هم‌کلاسی‌های دور‌وبرش تعارف کند و اگر تعارفش را قبول کردند، باید بخش مشخصی از غذا (مثلا نصف آن یا هر مقدار دیگری که با آن سیر می‌شود) را برای خودش نگه دارد و می‌تواند بقیه‌اش را با دوستانش شریک شود.

– رعایت نظافت 

باید قبل از فرستادن بچه‌ها به مدرسه به آن‌ها اهمیت رعایت نظافت در مدرسه را توضیح داد. به فرزندتان بگویید که همیشه باید لباسش تمیز و مرتب باشد، پوشیدن لباس نو در روز اول مهر الزامی نیست، ولی پوشیدن لباس تمیز و مرتب ضروری است. به بچۀ کلاس اولی‌تان بگویید چون مدرسه می‌رود و در یک محیط عمومی قرار دارد، باید مرتب حمام برود تا تمیز باشد، ناخن‌هایش را به‌موقع کوتاه کند، هر روز مسواک بزند، دستش را قبل و بعد از خوردن چاشت بشوید و وقت عطسه مقابل دهانش را بگیرد و درصورت رعایت نکردن این نکات ممکن است مریض شود و هم‌کلاسی‌هایش را نیز مریض کند.

– مراقبت از وسایل شخصی

به فرزندتان کمک کنید یک ساعت قبل‌از رفتن به مدرسه، چاشت و دیگر وسایل مورد‌نیازش را در کیفش بگذارد. به او توضیح بدهید که بردن بعضی وسایل به مدرسه خلاف قانون مدرسه است و باید از آن پیروی کند. بعد هم برایش توضیح بدهید که در مدرسه باید مراقب وسایل شخصی‌اش مثل دفتر، مداد، لیوان آبخوری و… باشد. به او بگویید می‌تواند وسایلش مثل پاک‌کن یا مدادتراش را به دیگران قرض بدهد، ولی باید حواسش به پس‌گرفتن آن باشد. در نقطۀ مقابل، خودش هم نباید بدون اجازه دست به وسایل هم‌کلاسی‌هایش بزند.

– برخورد با قلدرها 

یکی از اتفاقات استرس‌زای روز اول مدرسه، این است که به پست یک دانش‌آموز قلدر بخوری، کسی که می‌خواهد چاشتت را بگیرد یا به هر طریق دیگری اذیتت کند. بهترین برخورد با این افراد، این است که در مرحلۀ اول به آن‌ها بگوییم که این رفتارشان زشت است و ناراحتمان کرده و اگر به کارشان ادامه دادند، به ناظم یا معلم ماجرا را بگوییم و بعد هم در خانه قضیه را به والدینمان اطلاع بدهیم. با دادن این دستورالعمل به فرزند کلاس اولی‌تان و تمرین‌کردن با او در خانه، او را برای برخورد با چنین موقعیت‌هایی آماده کنید.

– آداب بازی کردن 

روز اول مدرسه بچه‌ها کمتر با هم شروع به بازی می‌کنند و بیشتر مشغول آشنا‌شدن با محیط و همدیگر هستند. به فرزندتان یاد بدهید که اگر خواست در مدرسه با دوستانش بازی کند، باید مراقب سلامت خودش و دوستانش باشد، سراغ بازی‌های خطرناک نرود و از دویدن و تنه‌زدن و هل‌دادن بچه‌ها خودداری کند.

در‌نهایت هم به او بگویید اگر در بازی بر‌حسب اتفاق صدمه دید، با هم‌بازی‌هایش دعوا نکند، چون بازی اشکنک دارد… در‌صورتی هم که خدایی‌ناکرده آسیب جدی دید، سریع پیش ناظم برود و موضوع را به او بگوید.

– احترام به تفاوت‌ها 

روز اول مدرسه یعنی مواجهه با صدها دانش‌آموز که هریک ویژگی‌های متفاوت و منحصر‌به‌فردی دارند. برای مواجهۀ درست فرزند‌مان با این موقعیت باید از قبل به او یاد بدهیم که آدم‌ها با هم تفاوت‌های زیادی دارند، یکی قد‌بلند است، یکی قد‌کوتاه، یکی چشمانش ‌رنگی است یکی ‌مشکی، یکی موهایش نارنجی است و یکی موهایش فر، یکی سبزه است و یکی سفید، یکی چاق است و یکی لاغر و ما نباید براساس هیچ کدام از این تفاوت‌ها آدم‌ها را قضاوت و یا مسخره‌شان کنیم.

– رفت‌و‌آمد به مدرسه 

روز اول معمولا بچه‌ها با بزرگ‌ترشان به مدرسه می‌روند. از همان روز اول باید به بچه‌ها مسیر رفت‌و‌آمد را نشان بدهید، مخصوصاً اگر خانه‌تان نزدیک مدرسه است و قرار است بعد از چند روز فرزندتان خودش به مدرسه برود و برگردد. به کودکتان یاد بدهید که نباید سوار ماشین غریبه بشود. اگر کسی جلوی مدرسه گفت از‌طرف پدر و مادر یا رانندۀ سرویس آمده و می‌خواهد سوارش کند، حتماً به ناظم اطلاع بدهد و درصورت اجازۀ او سوار شود. البته طوری حرف نزنید که فرزند‌تان خیال کند خیابان پر از بچه‌دزد است و هر ماشین و موتوری که از کنارش رد می‌شود، قصد دزدیدن او را دارد.

– والدین یاد بگیرند

از چیزهایی گفتیم که باید به کودکان کلاس‌اولی یاد داد‌، اما یک‌سری کارها هم هست که والدین باید قبل از فرستادن فرزندانشان به مدرسه انجام بدهند تا دلبندانشان در مدرسه به مشکل بر‌نخورند و تجربۀ خوبی از اولین روزهای مدرسه داشته باشند.

– حق انتخاب بدهید

بچه‌ها هم مانند هر انسان بالغی دوست دارند آزاد باشند. وقتی یک بچه را مجبور به انجام کاری مثل مدرسه‌رفتن می‌کنیم، حس آزادی را در او خدشه‌دار کرده‌ایم، مگر اینکه کاری کنیم که احساس کند در تصمیم برای انجام آن کار نقش داشته است. برای همین توصیه می‌شود در خرید لوازم‌تحریر، لباس مدرسه، انتخاب چاشت و دیگر وسایل کوچک به بچه‌ها حق انتخاب بدهید تا خودشان را در مدرسه‌رفتن مالک بدانند.

– خواب کافی الزامی است

مدرسه‌رفتن از بچه‌های کلاس‌اولی انرژی زیادی می‌گیرد و بیشتر از جسمشان، فکر و ذهنشان را خسته و درگیر می‌کند. برای همین باید مراقب باشید تا فرزندتان در ایام مدرسه به مقدار کافی بخوابد. یک بچۀ دبستانی باید حدود ٩-١٠ساعت بخوابد. برای کمک به خواب کودکان بد نیست که شب‌ها کل برق‌های خانه را خاموش کنید و نیم‌ساعت قبل‌از خواب، اجازۀ استفاده از وسایلی مثل موبایل و تبلت را به بچه‌ها ندهید.

– صبحانۀ کامل فراموش نشود

قصد ندارم اینجا بگویم که به فرزندتان چه چیزی بدهید و چه چیزی ندهید، فقط قصد دارم بر این نکته تأکید کنم که خوردن یک صبحانۀ کامل و مغذی برای بچه‌های کلاس‌اولی ضروری است. پنجشنبه در همین صفحه بیشتر دربارۀ بایدها و نبایدهای تغذیۀ کودکان در دوران مدرسه حرف خواهیم زد.

– محرم اسرار کودکتان باشید

نمی‌خواهم شما را بترسانم‌، ولی ممکن است فرزندتان در مدرسه توسط دانش‌آموزان دیگر یا حتی در موارد نادر توسط افراد بالغ مورد‌تعرض قرار بگیرد؛ پس هر روز بعد‌از مدرسه از کودکتان دربارۀ اتفاقات آن روز سؤال کنید. بگذارید همه‌چیز را برایتان تعریف کند و شما با دقت کافی و بدون قضاوت یا دعواکردن او بابت کارهای اشتباه فقط گوش کنید. فرزند شما باید بداند که می‌تواند دربارۀ بدترین اتفاقات هم با شما صحبت کند و شما پشت او خواهید بود. می‌توانید برای جلب اعتماد فرزندتان شما هم خاطرات دوران تحصیل خود را برایش تعریف کنید.

– انتظارات زیاد ممنوع!

به فرزندتان بگویید که مهم این است که در مدرسه تمام تلاشش را برای یادگیری و باسواد شدن بکند و گرفتن نمرۀ پایین در دیکته یا درس‌های دیگر باعث نمی‌شود که شما او را دعوا کنید یا از او ناامید شوید. یکی از اصلی‌ترین علت‌های افت تحصیلی و دیگر مشکلات دانش‌آموزان در مدرسه، فشار والدین برای کسب جایگاه بالا و به قول معروف شاگرد اول شدن بچه‌هاست. 

منبع : رشد اخلاقی

نظرات

    • حمید خوشحال

      سلام
      خواهش میکنم
      موفق باشید

ارسال نظر

 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر